به راستى ما در چگونه جهانى زندگى مى كنيم؟ اين جهان چگونه به وجود  آمده است و چه سرنوشتى را انتظار مى كشد و آيا اصولاً مى توان پايانى را براى جهان متصور بود؟

ماهيت جهان موضوعى است كه فكر بسيارى از ما (و نه فقط دانشمندان) را به خود اختصاص داده است.

تا مدتى پيش، مردم فكر مى كردند كه جهان روى شاخ گاوى قرار دارد.

 زلزله ها هم وقتى پيش مى آيد كه گاو سر خود را تكان مى دهد.

مى گويند روزى دانشمندى نامدار (شايد برتراند راسل) طى سخنرانى خود در مورد ستاره شناسى به بحث در اين زمينه پرداخت كه خورشيد ستاره اى است كه زمين ما و ديگر سياره ها به گرد آن مى چرخند،

در عين حال خورشيد همراه با ديگر سياره ها پيرامون مجموعه وسيعى از ستارگان كه كهكشان نام دارد در حال چرخش است.

پس از پايان سخنرانى، بانوى پيرى به سخنران مراجعه كرد و ساختار جهان را اينگونه توضيح داد: «دنيا همانند يك بشقاب تخت است كه بر روى سنگ پشت غول پيكرى قرار دارد.» وى در پاسخ به اين پرسش كه خود آن سنگ پشت كجا قرار دارد گفت:

آن سنگ پشت هم روى سنگ پشت هاى ديگرى قرار دارد، تا آخر. هرچند بيشتر مردم چنين تصورهاى ساده انگارانه اى از جهان دارند اما واقعيت آن است كه سال ها است دانشمندان در پى شناخت دقيق جهان براساس شواهد موجود هستند.ارسطو از جمله اولين افرادى است كه به تفكر در مورد شكل زمين پرداخت. وى ۳۴۰ سال قبل از ميلاد مسيح در كتابى با نام «درباره افلاك» On The Heavens نوشت كه زمين كروى است و مسطح بودن زمين را رد كرد. البته وى در اثبات مدعاى خود از شواهد تجربى هم استفاده كرد: يونانيان به تجربه دريافته بودند هنگامى كه كشتى از ساحل دور مى شود ابتدا بدنه آن ناپديد مى شود و سپس دكل ها و بادبان هاى آن. هنگام نزديك شدن كشتى هم ابتدا دكل ها و بادبان ها به چشم مى  آيد و سپس بدنه آن. يونانى ها از اينجا نتيجه گرفتند كه زمين بايد كروى باشد.

علاوه بر اين ارسطو مى دانست ماه گرفتگى هنگامى روى مى دهد كه زمين بين خورشيد و ماه قرار گيرد. از آنجايى كه سايه زمين هميشه گرد است مى توان نتيجه گرفت كه زمين كروى است چرا كه اگر زمين تخت بود سايه اش روى ماه به شكل خطى باريك در مى آمد.

با توجه به حركت ظاهرى ستارگان و سياره ها و ثابت بودن زمين به نظر مى رسيد زمين مركز عالم است و اين طرز فكر جايگاه ممتازى را براى زمين (و البته انسان) به همراه داشت. هرچند كه مدل كيهان شناختى بطلميوسى كه زمين مركز كائنات بود و هشت فلك (ماه، خورشيد و پنج سياره شناخته شده آن زمان و فلك ستارگان) آن را در بر گرفته بودند، مدل موفقى به حساب مى آمد و قرن هاى متمادى مسلط ترين مدل كيهان شناسى محسوب مى شد. اما كپرنيك نظر ديگرى داشت. به باور وى خورشيد در مركز قرار داشت و زمين و ديگر سياره ها در مدارى دايره اى شكل حول خورشيد حركت مى كردند. اما اين نظريه را چندان مهم تلقى نكردند. هنگامى كه گاليله با تلسكوپ (كه به تازگى اختراع شده بود) به رصد مشترى پرداخت دريافت كه مشترى چندين قمر دارد كه پيرامون وى در گردشند. آيا امكان دارد كه نظريه ارسطو و بطلميوس صحيح نباشد؟ آيا چيزى در جهان وجود دارد كه به دور جسمى غير از زمين بگردد؟

كپلر ضمن اصلاح نظريه كپرنيك گفت كه مدار حركت سياره ها دايره اى است، نه آنكه كه تصور مى شود بيضى گون. در آن زمان گمان مى رفت كه دايره كامل ترين شكل است و حركت بر مدار دايره اى از تقارن و زيبايى بسيارى برخوردار است و به همين دليل محبوبيت بسيارى داشت، اما در مورد مدارى بيضى شكل چه مى توان گفت؟ هر چند كه مدار بيضى شكل همانند دايره از زيبايى تمام و كامل برخوردار نيست، اما اين مزيت را داشت كه مى توانست با مشاهدات و رصدهاى سياره ها مطابقت داشته باشد. اما كسى كه نقش بسيار ارزنده اى در شكل گيرى تصور ما از جهان داشت، سر ايزاك نيوتن بود. وى كه به طور قطع از برجسته ترين دانشمندان است در كتابى با نام «اصول رياضى فلسفه طبيعى» (كه اتفاقاً اين كتاب هم يكى از مهمترين كتاب هاى فيزيك است) با ارائه مبانى رياضيات براى چرخش و حركت سياره ها، چگونگى حركت آنها را در فضا به خوبى تشريح كرد و قانون جاذبه عمومى را ارائه داد.هر چند كه نيوتن توانست به پرسشى در باب ساختار جهان پاسخ دهد همانند هر نظريه علمى ديگر سيلى از پرسش هاى جديدتر را برانگيخت.

آيا ساختار جهان ثابت و يكنواخت است يا دچار تغيير و دگرگونى مى شود؟ به عبارت ديگر آيا جهان ايستا است يا پويا و تغييرپذير؟ هاينريش اولبرس از جمله اولين كسانى است كه به اين موضوع پرداخته است. وى استدلال كرد اگر جهان را ايستا فرض كنيم، امتداد هر خط ديد ما به ستاره اى در آن سوى جهان مى رسد و در نتيجه جهان بايد هميشه مثل روز روشن باشد حتى شب ها. اما مشخص بود كه چنين چيزى صحت ندارد. براى گريز از چنين نتيجه گيرى غلطى بايد فرض كرد كه ستارگان هميشه در حال درخشيدن نبودند بلكه تولدى داشتند و روزى تابيدن خود را آغاز كردند، بنابراين يا هنوز نور ستارگان دور دست به ما نرسيده است، يا فرصت كافى نداشته اند كه زمين را روشن سازند، شايد هم تصور جهان ايستا تصورى باطل است. هر چند كه ما امروزه مى دانيم كه در يكى از بازوهاى كهكشانى زندگى مى كنيم و علاوه بر كهكشان ما، كهكشان   هاى بسيارى هم در جهان وجود دارند اما وضعيت در ابتداى قرن بيستم اينگونه نبود. اولين كسى كه نشان داد علاوه بر كهكشان راه شيرى كهكشان هاى ديگرى هم وجود دارند، ادوين هابل بود. وى نشان داد كه حركت كهكشان ها از طرح خاصى پيروى مى كند: كهكشان ها در حال حركتند و از ما دور مى شوند.

جالب تر آنكه كهكشان هر چه از ما دورتر باشد، سرعت دور شدنش هم بيشتر است. بدين ترتيب هابل توانست يكى از برترين اكتشاف هاى قرن بيستم را به خود اختصاص دهد. با پذيرفتن انبساط جهان و دور شدن كهكشان ها از يكديگر، بار ديگر سيلى از پرسش ها سرازير شد. اگر بپذيريم كه كهكشان  ها از يكديگر دور مى شوند، لاجرم در گذشته به يكديگر نزديكتر بودند، در زمان پيشتر از اين باز هم نزديكتر بودند و در نتيجه در آغاز به يكديگر بسيار نزديك بودند. آيا جهان در لحظه آغاز آنچنان به يكديگر نزديك و درهم فشرده بود كه چگالى بى  نهايت داشت؟ به عبارت ديگر «آيا اساساً آغازى در كار بوده است يا خير؟» اين پرسشى است كه هاوكينگ مطرح كرد و درصدد است كه به آن پاسخ گويد.

هنگامى هابل اثبات كرد جهان در حال انبساط است كه اعتقاد به جهان ايستا بسيار شديد بود. زمانى كه اينشتين نظريه نسبيت عام خود را ارائه كرد دريافت كه اين نظريه پيشگويى مى كند كه جهان ايستا نيست بلكه در حال گسترش است. اما از آنجايى كه در آن زمان مدل جهان ايستا پذيرفته شده بود، نتيجه اى را كه از نظريه خود به دست آورد غيرواقعى پنداشت و عبارتى را با نام ثابت كيهان شناختى در آن وارد كرد تا بتواند با وضعيت جهان ايستا سازگار شود. جالب آنكه پس از آنكه وى روابط خود را با جهان ايستا سازگار كرد مشخص شد كه اندازه جهان در حال تغيير است، به عبارت ديگر اگر وى عبارت ثابت كيهان شناختى را به روابط خود وارد نمى كرد مى توانست، آنچه را كه امروزه با مشاهده بدان دست يافتيم (انبساط جهان) به طور نظرى به اثبات برساند. بعدها فيزيكدانى روسى به نام الكساندر فريدمن تصميم گرفت با استفاده از نظريه اينشتين (بدون ثابت كيهان شناسى) ساختار جهان را توجيه كند. وى دريافت كه جهان همچون بادكنكى هر لحظه بزرگتر مى شود. در مورد اين جهان بادكنكى چه چيزى مى توان گفت؟ به نظر مى رسد كه اندازه جهان بى نهايت نباشد.

اگر مورچه اى را تصور كنيم كه روى سطح دوبعدى بادكنك در حال بزرگ شدن ما در حال حركت باشد، هر چند كه هيچ گاه در مسير حركت خود به مانعى برخورد نمى كند اما جهان او پايانى ندارد يعنى هيچ گاه از بادكنكش سقوط نمى كند. به نظر فريدمن هم جهان ما همانند بادكنك در حال انبساط است با اين تفاوت كه به جاى دوبعد سطح بادكنك، سه بعد دارد. گرانش باعث مى شود كه فضا در اطراف خود خميده باشد، يعنى هر چند كه اندازه جهان بى نهايت نيست، مرز و پايانى هم ندارد.اما زمان در اين مدل نامحدود نيست بلكه مرزهايى دارد. زمان داراى آغاز و پايان مشخصى است. هاوكينگ در دهه ۱۹۷۰ با همكارى راجرپن روز نشان داد كه اگر جهان از نسبيت عام پيروى كند، جهان با يك تكينگى آغاز شده است. در اين تكينگى، جرم جهان به هم فشرده مى شود و چگالى آن به بى نهايت مى رسد، خميدگى فضا زمان بى نهايت مى شود و فاصله اجسام موجود در جهان به صفر مى رسد. اما قبل از تكينگى چه چيزى وجود داشته است؟ بر ما معلوم نيست، حتى معلوم نيست كه چنين پرسشى داراى معنى و مفهوم باشد. تكينگى آغاز جهان به اين معنى است كه آغاز جهان وراى علم قرار دارد.

مى توان در مورد آغاز جهان بحث كرد اما نمى توان در مورد تكينگى و پيش از آن چندان بحث كرد.
كتاب با اين پرسش به پايان مى رسد كه اگر كسى نظريه همه چيز (نظريه اى كه بتواند تمام جهان و هرچه را كه در آن اتفاق مى افتد، توضيح دهد) را بيابد، چه خواهد شد؟ به نظر هاوكينگ پژوهش در فيزيك بعد از ارائه نظريه همه چيز مثل آن است كه كسى بخواهد پس از فتح قله  اورست باز هم كوهنوردى كند. در عين حال وى معتقد است كه نظريه همه چيز سرآغاز نوينى را براى فيزيك به ارمغان مى آورد، زيرا نظريه همه چيز يا نظريه  نهايى فقط به ما مى گويد كه جهان چگونه كار مى كند اما نمى گويد كه اصولاً چرا جهان وجود دارد. هاوكينگ مى پرسد كه چه عاملى جهان را مى سازد تا اين معادله ها و رابطه ها به تشريح آن بپردازند؟ چرا جهان وجود دارد؟ وى مى  گويد كه نگرش علمى عادى با مدل هاى رياضى نمى تواند به آنها پاسخ گويد. پاسخ اين پرسش ها براى هاوكينگ از اهميت بسيارى برخوردار است: «اگر پاسخ اين پرسش ها را مى دانستم، همه چيزهاى مهم را مى دانستم» وى در تاريخچه زمان مى گويد: «با دانستن اين پرسش مى توانستيم فكر خداوند را بخوانيم.»

شـب عروسـی بـه نظر بسیاری از افراد موضوعی است که صحبت کردن در مورد آن ممنوع می باشد؛ به ویژه برای ما آسیاییها، اما به هـر حـال مسئـله ای اسـت که بسیاری از زوج هـای تـازه ازدواج کرده، دیر یا زود با آن بـرخـورد کـرده و لذتش را خواهند بـرد. به جـای اینـکه ایـن مـوضوع را پنهان نگه داریم، بهتر است مطلب را باز کرده و در مـورد آن بـحث کنیم.

مـانند تعداد بسیار زیادی از عروس و دامادهای دیگر ممکن است شما هم در این فـکر بـاشیـد که چـگونه باید به شب عروسی خود نزدیک شوید؛ در این شرایـط هـزاران پرسش بی پاسخ به ذهن شما خطور می کند: آیا همه ی زوج ها شب عروسی با هم ارتباط جنسی برقرار می کنند؟ کسانیکه برای نخستین بار است که یک چنین تجربه ای را کسب می کنند، چگونه می توانند با هیجان وارده روبرو شده و آنرا به درستی کنترل نمایند؟ و هزاران پرسش دیگر. همچنین ممکن است برخی از افراد تصور کنند که آیا باید حتماً رابطه جنسی همان شب انجام پذیرد؟ آیا پس از اتمام کار طرفین احساس شرمندگی و دست پاچگی خواهند کرد؟ اینها سوال های رایجی هستند که در ذهن بسیاری از افراد ایجاد می شود و اگر شما هم در ذهنتان یک چنین سوالاتی را دارید، مطمئن باشید که تنها نیستید.


چگونگی این امر که شما و نامزدتان چگونه مقدمات شب عروسی را فراهم می آورید

تا حدود زیادی بستگی به این امر دارد که آیا پیش از ازدواج از نظر جنسی فعال بوده اید یا خیر (ازدواجهای پیشین). به هر حال با توجه به خستگی ها و استرس هایی که شب عروسی بر روی هر دو طرف وارد می شود، این امکان وجود دارد که زن و شوهر در بهترین شرایط جسمانی نباشند و نتواند بهترین رابطه جنسی خود را تجربه کنند؛ شما زمانیکه برای شب عروسی خود برنامه ریزی می کنید باید حتماً این امر در ذهن داشته باشید.


از سوی دیگر اگر شما و نامزدتان تا قبل از ازدواج هیچ گونه رابطه جنسی نداشته باشید و یکی یا هر دو طرف باکره باشید، احتمال دارد احساس استرس، اضطراب، و ترس به شما دست دهد. البته همه این احساسات کاملاً قابل درک هستند، اما هیچ دلیلی برای بروز یک چنین احساساتی وجود ندارد. نکاتی که در این مقاله به آنها اشاره می کنیم را دنبال کنید و مطمئن باشید که با قدری تفاهم و درک متقابل شب فراموش نشدنی عروسی خواهید داشت، حتی اگر به رابطه جنسی هم ختم نشود.


انتظارات غیر واقعی نداشته باشید


زمانیکه زندگی مشترک خود را شروع می کنید، باید همچنیان توجه داشته باشید که شب عروسی شما نمی تواند رمانتیک ترین لحظه ای باشد که در تمام طول عمر خود تجربه کرده اید. حقیقت اینجاست که شب های عروسی رمانتیک، فقط متعلق به پرده های سینما هستند. واقعیت اینجاست که هم عروس و هم داماد به دلیل فشار کاری و استرس موجود خسته تر از شب های قبل هستند، و این امر آنها را در بهترین شرایط برای معاشقه قرار نمی دهد.


تجربه شخصی شما هر چه که باشد، هیچ گاه نباید استراتژیتان این باشد که انتظار زیادی از شب عروسی داشته باشید. فشار بیخودی روی خودتان وارد نکنید چراکه این امر شما را مضطرب و عصبی می کند و سبب می شود که اجازه ندهد شما آن لذتی را که لازم است از شب عروسی خود ببرید. هیچ گونه باید و نبایدی در مورد اتفاقاتی که ممکن است در آن شب روی دهد، وجود ندارد. فقط آرام و ریلکس باشید، با هم حرف بزنید، صمیمی شوید و انتظارات خود را پایین بیاورید.


اگر بتوانید یکدیگر را آرام کنید و با هم صمیمی باشید، یک تجربه جنسی عالی را یا همان شب یا در شب های آتی تجربه خواهید کرد. از سوی دیگر حتی اگر شب اول رابطه جنسی برقرار شد اما لذتی را که در نظر داشتید نبردید، بقیه عمر وقت دارید که تکنیک هایتان را عوض کنید. در حال حاضر فقط باید روی این مطلب تمرکز کنید که از بودن با هم لذت ببرید.


برنامه ریزی کرده و خود را آماده کنید


بسیاری از زوج ها هستند که مدت های طولانی می نشینند و در مورد جزئی ترین مسائل عروسی با هم صحبت کرده و تک تک امور را برنامه ریزی می کنند، اما هیچ گونه حرفی در مورد شب عروسی با هم نمی زنند. باید قدری از توجه خود را که با وسواس تمام نثار امور نه چندان باارزش میکنید، صرف آماده شدن برای شب عروسی کنید. هر چقدر بیشتر زمان داشته باشید، کمتر ناشیانه عمل میکنید و لذت بیشتری می برید.

بهترین کار این است که زمانی را بگذارید و با هم در مورد این مطلب صحبت کنید، انتظاراتتان را با هم در میان بگذارید و به هم بگویید که از چه چیزی لذت بیشتری خواهید برد. سعی کنید همدیگر را بیشتر بشناسید، به تمایلات یکدیگر احترام بگذارید، و مرز و محدوده را نیز رعایت کنید. حتی می توانید از همسر خود دعوت کنید تا با هم این مقاله را بخوانید تا راه گفتگوهای بیشتر در این زمنیه برای شما باز شود. اگر پیش از اینکه در مرحله انجام قرار بگیرید، در مورد آن مسائل با هم صحبت کنید، هر دو نفر احساس آرامش بیشتری پیدا خواهید کرد.


سعی کنید که پیش از آغاز زندگی مشترک به باشگاه ورزشی بروید، برنامه های تناسب اندام را از سر بگیرید، و اندام خود در یک وضعیت مناسب قرار دهید. اگر زیبا به نظر برسید، نه تنها همسرتان هم متعاقباً پاسخ مناسبی به شما خواهد داد، خودتان هم احساس بهتری پیدا خواهید کرد.


همچنین باید توجه داشته باشید که شب های دیگر با هر لباسی که می خوابید شب عروسی نباید این کار را بکنید و نه باید با شلوار جین بخوابید و نه پیژامه. یک دست لباس خواب مخصوص برای این شب تهیه کنید، به طوری که به شما بیاید، و چهره تان از هر زمان دیگر زیباتر کند. البته ما نمی گوییم چیزی بپوشید که در آن راحت نباشید بلکه باید چیزی را انتخاب کنید که در آن راحت بوده و در عین حال به شما بیاید و جذابتان کند.

پیش از اینکه خرج و مخارج عروسی سر به فلک بزند، بنشینید و این مورد را هم در لیست خرید های خود بگنجانید که از همه چیز مهمتر هستند. از جمله وسایلی که باید در چمدان خود بگذارید....

 به شرح زیر می باشند:


1- لباس زیر زیبا و جذاب

2- آهنگ های عاشقانه که به شما آرامش می دهند....

3- تهیه آب نبات های طعم دار و شمع های خوشبو که فضا را عاشقانه تر کنند...

4- وان آب گرم. (هتل ها از ارائه این خدمات به شما خیلی خوشحال خواهند شد)

5- عطرهای خوشبو و کرم های ماساژ...

6- قرص های کنترل بارداردی (مگر اینکه بخواهید از همان شب اول خانواده خود را گسترش دهید)


ریلکس باشید و فشار را از خود دور کنید ؟!


در ابتدا باید فشار را از روی خود دور کنید. هر دوی شما روز سختی را پشت سر گذاشته اید و باید از این به بعد عادت کنید که شب ها هم در کنار هستید و میخواهید از این پس در کنار یکدیگر زندگی کنید.


لباس های عروسی را از تن خود در بیاورید و لباسی بپوشید که در آن راحت هستید. می توانید پلاکارت لطفاً مزاحم نشوید را نیز بر روی درب اتاق خود نصب کنید تا کسی مزاحمتان نشود. درب اتاق را قفل کنید و بنشینید در کمال آرامش در مورد روزی که گذشت با هم صحبت کنید. نکات جالبی که اتفاق افتاده را با هم در میان بگذارید و بگویید که چه چیزی بیش از پیش در ذهنتان باقی خواهد ماند. همچنین می توانید یک هدیه کوچک شب عروسی تهیه کنید و به یکدیگر بدهید. اگر هم قرار است که صبح به پرواز برسید به یکی از بستگانتان بسپارید تا صبح شما را بیدار کند.


زمانی که فشار و استرس روزانه از شما دور شد، می توانید صحنه را قدری صمیمانه تر و نزدیک تر کنید. می توانید از جکوزی یا وان استفاده کنید. این کار آرامش بیشتری به هردوی شما می دهد. بعد هم یکدیگر را ماساژ دهید تا هم آرامش بیشتری پیدا کنید و هم ارتباط بهتری با هم برقرا کنید و هم تحریک شوید.


حرف و حرف و حرف بزنید :؟


با هم حرف بزنید. موسیقی، لباس زیر جذاب، و شمع می توانند خیلی کمک کنند، اما هیچ چیز نمی تواند به اندازه صحبت کردن شما دو نفر را تحریک کند. حتی بوسیدن هم پس از حرف زدن به وقوع می پیوندد. افرادی که فوراً وارد تخت خواب می شوند و اینگونه به گرمای لحظه پاسخ می دهند کمتر به آن صمیمیتی می رسند که پس از حرف زدن و مطلع کردن یکدیگر از تمایلاتشان پدید می آید.


زمانیکه نوبت به صحبت کردن در مورد صمیمیت جنسی می رسد، ناشی گری یکی از بزرگترین شکاف هایی است که زوجین را از یکدیگر جدا می کند؛ اگر شما دو نفر تا کنون ننشسته اید و حرف بزنید الآن موقع انجام این کار است. هیچ کس نمی تواند به شما یاد بدهد که چگونه باید با هم رابطه جنسی برقرار کنید و یا چگونه با هم صمیمی تر شوید چرا که این امر مانند اثر انگشت در مورد هر فردی متفاوت است. یک گفتگوی کوتاه در این مورد می تواند خیلی از موانع و مشکلات را از سر راه بردارد.


در مورد تمایلات و خواسته های خود با یکدیگر صحبت کنید. این امر که شما در مورد رساندن یکدیگر به اوج لذت احساس مسئولیت می کنید، می تواند باز هم شما دو نفر را بیش از پیش به یکدیگر نزدیک کند، و اگر بتوانید در مورد "چگونه" و "کدام قسمت" هم با هم حرف بزنید، این امر می تواند لذت جنسی شما دو نفر را بیشتر کند.


بسیاری از آقایونی که تجربه بیشتری نسبت به همسرانشان دارند اظهار می دارند که خانم به این دلیل که خیلی خجالتی و مضطرب، است شب زفاف را خراب می کند. چون شما همسر او هستید، پس این وظیفه شماست که او را درک کرده و با ملاحظه و محتاطانه رفتار کنید. اینگونه به قضیه نگاه کنید: این آسان ترین کار در دنیا نیست که لباس هایتان را در بیاورید و با مردی که خوب شاید کمی غریبه باشد یک رابطه جنسی آتشین داشته باشید. او فقط در حال شناختن بهتر شماست. ادراک های ابتدایی او را به منزله نوعی عدم پذیرش نگذارید. مربوط به شما نیست، مربوط به اوست و شما باید کاملاً این مطلب را درک کنید و با او در مورد این مطلب حرف بزنید و کاری کنید که او احساس راحتی و آرامش پیدا کند.


این امر در مورد خانم ها هم صدق می کند. اگر می خواهید همسرتان کاری انجام دهد و یا از انجام کاری دست بردارد به او بگویید. انتظار نداشته باشید که او از روی حالت صورتتان بفهمد که چه چیزی در ذهن دارید. اگر شما یاد نگیرید که در تخت خواب به جای خودتان صحبت کنید، همسرتان تصور می کند که همه چیز خوب و روبه راه است. شاید اینطور نباشد! به همین دلیل باید او را بدون اینکه توهینی متوجهش باشد، آموزش دهید. صمیمیت و رابطه جنسی در سایه ی رضایت و لذت معنا پیدا می کنند. هر چقدر بیشتر با هم صحبت کنید، رویهم رفته لذت بیشتری هم خواهید برد.


همه چیز به رابطه جنسی ختم نمی شود


بسیاری از زوج ها اظهار می دارند که شب اول با هم رابطه جنسی نداشته اند. خوب به هر حال این مورد اصلاً بد نیست. خودتان را در نظر بگیرید که ماهها برای این روز برنامه ریزی کرده اید و ترتیب کارهای مختلف را داده اید، و خودتان را برای بزرگترین روز زندگیتان آماده کرده اید. سنت های بیشمار، صورتحساب های بیشماری را برای پرداخت کردن به شما تحمیل می کنند. به هر حال بسیاری از افراد احساس خستگی شدیدی می کنند و فقط می خواهند آرام بوده و در کنار هم باشند.


می توانید از سایر انواع نزدیکی ها، مانند:حرف زدن، لمس کردن، در آغوش گرفتن، بوسیدن، ماساژ دادن و.... استفاده کرده و لذت ببرید. به خاطر داشته باشید که لذات جنسی را می توان از راههای دیگر نیز نشان داد.


به خصوص برای خانم ها، معاشقه فقط به رابطه جنسی ختم نمی شود. اگر احساس می کنید که آمادگی انجام رابطه جنسی را ندارید، در آغوش گرفتن، بوسیدن و نوازش کردن هم می توانند جایگزین های مناسبی برای آن باشند. بنابراین چه در شب عروسی با هم رابطه جنسی برقرار کردید چه کار به این مرحله ختم نشد، فقط باید مطمئن شوید که همدیگر را محکم در آغوش گرفته و احساساتتان را به یکدیگر انتقال می دهید. چند کار کوچک است که می توانید انجام دهید؛


به چشم های هم نگاه کنید و بگویید: "دوستت دارم" بهترین زمان برای اعتراف به این موضوع که شریکتان را دوست می دارید، زمانی است که در صمیمیت کامل به سر میبرید و یا در حین برقراری رابطه جنسی هستید. اگر در این لحظه بتوانید با هم ارتباط برقرار کنید، هر زمان دیگری هم می توانید! ارتباط چشمی صمیمت را تشدید می کند چراکه حاوی این پیام است که شما دو نفر برای هم اهمیت قائل هستید.


هیچ گزینه صحیح و یا غلطی وجود ندارد


رابطه ی جنسی چیزی نیست که در شما استرس ایجاد کند. شاید کتاب های بیشماری در این زمنیه نوشته شده باشند که چگونه می توانید این کار را انجام دهید، اما همه چیز به میزان صمیمیت دو طرف بستگی دارد. نگران نباشید که آنرا حتماً به شیوه صحیح انجام دهید، برای شروع فقط اجازه دهید که همه چیز خیلی طبیعی آغاز گردد و حتم داشته باشید که از صمیمت ایجاد شده لذت خواهید برد. اگر بیشتر پیش رفتید که چه بهتر!


اصلاً نگران نباشید که چرا همه چیز آنطور که باید پیش نرفت. شما برای تمرین کردن هزاران شب دیگر را نیز در اختیار دارید. شاید اکثر زوج ها شب اول ناشیانه نسبت به هم برخورد کنند چراکه گامی به سوی برداشتن کلیه مرزهاست. به خودتان وقت بیشتری بدهید تا باز هم یکدیگر را بهتر درک کنید و متوجه شوید که دفعه آینده چگونه می توایند آنرا بهتر انجام دهید.....

در این مورد اگر بخواهیم بنویسیم...شاید به هزاران صفحه برسد...امیدواریم در این چندسطر توانسته باشیم موضوع رابطه ی صحیح از جمله زناشویی را به عرضتان برسانیم...به امید روزی که کام همه ی زوجها شیرین چون شهدعسل شود....آمین یارب العالمین.

10 راهکار اصولی برای متحول کردن زندگی

رشد و پیشرفت نتیجه ایجاد تغییر و تحول در زندگیست. اگر همچنان در وضعیت فعلی خود باقی بمانید، هیچ گاه به رشد و تعالی نمی رسید. شیوه ی تفکر و عملکرد خود را تغییر دهید تا بتوانید به کلیه اهداف خود دست پیدا کنید. باید توجه داشت که تغییر و تحول از یک روند ممتد پیروی کرده و هیچ گاه متوقف نمی شود. به محض متوقف شدن تغییر و تحول، رشد و پیشرفت شما هم متوقف می گردد. 

ما قصد داریم تا در این مقاله مهم ترین تکنیک های موجود در زمینه ایجاد تغییر و تحول در زندگی را به شما معرفی کنیم. 

1- ریتم زندگی خود را آرام کنید

شما نیاز به زمان دارید تا بتوانید فکر کنید و افکار خود را در زندگی فردی بازتاب دهید. اگر تمام مدت سرتان شلوغ باشد، وقت کافی برای فکر کردن به اهداف خود ندارید چه برسد به اینکه بخواهید دست به عمل بزنید و زندگیتان را تغییر دهید. پس ریتم زندگی خود را آرام و ملایم نمایید و برای تغییر در زندگی خود فضا ایجاد کنید.

سعی کنید آهسته به جلو پیش بروید تا در عین حال بتوانید بیش از پیش از زندگی لذت ببرید. مشغولیت های بی مورد نه تنها لذت تماشای مناظر بی نظیر زندگی را از شما می گیرند بلکه باعث می شوند که شما هیچ حسی نسبت به اینکه کجا هستید، به کجا می روید، و چه کاری انجام می دهید نیز نداشته باشید.

ادی کانتور

2- خواستار تغییرباشید

"تمایل داشتن" ضروری است. این زندگی شماست، هیچ کس نمی تواند در آن تغییر ایجاد کند مگر خود شما. اگر خودتان خواستار تغییر نباشید، آنگاه هیچ چیز در این دنیا نمی تواند شما را مجبور به تغییر کند.

به این منظور در ابتدا باید به خود بگویید که با ایجاد تغییر، زندگی من از شرایط فعلی بهتر خواهد شد. اصلاً مهم نیست که زندگی شما تا چه اندازه خوب است به هر حال باز هم جای پیشرفت و ترقی وجود دارد. از سوی دیگر اگر تصور می کنید که زندگیتان اصلاً خوب نیست، باز هم ناامید نشوید، همیشه جای امیدواری برای بهبود اوضاع جود دارد. به خودتان بقبولانید که همیشه توانایی ایجاد تغییرات مناسب در زندگی را دارید.

3- مسئولیت پذیر باشید

قبول مسئولیت های زندگی یک "باید" است. دیگران را به خاطر اتفاقات بدی که در زندگیتان رخ می دهد سرزنش نکنید. انگشت سرزنش خود را به سوی خانواده، دوستان، کارفرما و یا وضعیت بد اقتصادی جامعه نشانه نگیرید. خوبی و بدی موجود در زندگی مستقیماً به عملکرد فردی شما بستگی دارد. زمانیکه مسئولیت این موارد را پذیرفتید، آنگاه می توانید انتظار ایجاد تغییرات شگرفی را در زندگی خود داشته باشید.

باید تصمیم بگیریم که خودمان و نه اوضاع و احوال پیرامونمان را تغییر دهیم. با این روش می توانیم خیلی موثرتر عمل کنیم.

استفان کوی

4- ارزش های اصلیتان را مرور کنید

در اعماق قلب هر فرد اصولی وجود دارد که وی به شدت به آنها معتقد است. از خود سوال کنید ارزشمندترین چیزی که در زندگیتان وجود دارد چیست؟ احساس می کنید برای داشتن یک زندگی موفق باید چه اصولی را رعایت کنید؟ اینها ارزش هایی هستند که خودتان باید نسبت به آنها آگاهی داشته باشید. آنها را پیدا کنید و به خودتان یادآوری نمایید.

5- دلایل مهم زندگیتان را پیدا کنید

ایجاد تغییر کار ساده ای نیست چراکه شما باید بر سکون حاکم بر زندگی خود غلبه کنید. درست مثل یک شاتل فضایی که برای غلبه بر جاذبه ی زمین نیاز به یک موشک پرقدرت دارد. شما هم برای غلبه بر سکون موجود در زندگی نیاز به یک منبع پرقدرت انرژی دارید. دلیل شما برای تغییر درست همان منبع انرژی است. برای پیدا کردن این دلایل ببینید چه چیزهایی برایتان مهم هستند.

6- افکار نیرو بخش را جایگزین افکار محدود کننده کنید

افکار محدود کننده جزء بزرگترین موانعی هستند که شما را از پیشرفت در زندگی محروم می کنند. ابتدا باید آنها را پیدا کنید تا بعداً بتوانید بر آنها غلبه کنید. به منظور تشخیص این قبیل افکار در ذهن خود به دنبال افکاری باشید که شامل عبارات زیر هستند:

"من نمی توانم...."

"قادر نیستم که ...."

"من هیچ وقت نتوانستم ...."

"هیچ راهی وجود ندارد که ...."

هر زمان که در ذهن خود به یکی از این افکار برخورد کردید، آن را یادداشت نمایید و یک تفکر نیرو بخش را جایگزین آن نمایید. در مقابل هر جمله منفی یک جمله ی مثبت بنویسید.

7- عادات خوب را جایگزین عادات بد کنید

شما می بایست علاوه بر افکار محدود کننده، عادات بد خود را نیز پیدا کنید. آیا عاداتی هستند که همیشه شما را از اقدام کردن باز می دارند؟ آیا رفتارهایی هستند که باید از آنها دست بشکنید؟ بهتر است که لیستی از آنها تهیه نمایید.

سپس به جای اینکه سعی کنید آنها را ترک کنید، یکسری عادات مثبت برای جایگزین نمودن آنها در نظر بگیرید. فرض کنید یکی از عادات بد شما تماشای بیش از اندازه تلویزیون است. به جای اینکه مدت زمان تماشای تلویزیون را کم کنید، به انجام کاری فکر کنید که جایگزین تلویزیون شود. به عنوان مثال می توانید مطالعه کردن را انتخاب کنید.

8- برای خود الگو و مربی انتخاب کنید

پیدا کردن یک الگو در زندگی کمک بزرگی در راه تعالی آرمان ها محسوب می شود. او می تواند شما را راهنمایی کرده و مشکلات و موانع موجود بر سر راهتان را یادآوری نماید. با این کار می توانید در وقت و ان‍رژی خود صرفه جویی کنید.

البته پیدا کردن یک مربی خوب ساده نیست و در ابتدا شما باید به او ثابت کنید که فرد مستعد و قابلی هستید. سعی کنید در نظر او فرد مفیدی جلوه کنید. در کارها کمکش کنید تا ثابت کنید که شاگرد زرنگی هستید و این ارزش را دارید که بر روی شما سرمایه گذاری کند.

9- انتظارات منطقی داشته باشید

باید از ابتدای راه انتظارات منطقی را در ذهن خود بپرورانید. کار شما در مراحل ابتدایی به مراتب ساده تر است و هر چه جلوتر می روید موانع و مشکلات هم بیشتر می شوند. تغییر و تحول نیازمند زمان است به ویژه اگر بخواهید تغییرات دائمی در زندگی خود ایجاد کنید. انتظارات منطقی، شما را در شرایط سخت همچنان پابرجا نگه می دارند.

10- پیوسته در حرکت باشید

مسئله اصلی آغاز نمودن کار است. زمانیکه شروع کردید، آنوقت می توانید با سرعت دلخواه به جلو پیش بروید. درست مثل هل داد ماشین، در ابتدا باید نیروی زیادی به آن وارد کنید تا راه بیفتد، اما وقتی راه افتاد نیاز به انرژی کمتری دارد.

همیشه در حال بهبود زندگی خود باشید. سعی کنید هر روزتان بهتر از دیروز باشد. همانطور که قبلاً هم گفتیم تا تغییر و تحول نباشد، خبری از رشد و پیشرفت هم نخواهد بود.

این عکسی است که فضاپیمای وویجر از زمین گرفته است. عکسی که زمین را در فضای بیکران نشان می دهد. کارل ساگان فضانورد آمریکایی کتابی با همین عنوان نوشته است. در قسمتی از این کتاب می خوانیم .

دوباره به این نقطه نگاه کنید. همین جاست. خانه اینجاست. ما اینجاییم. تمام کسانی که دوستشان دارید٬ تمام کسانی که می شناسید٬ تمام کسانی که تابحال چیزی در موردشان شنیده اید٬ تمام کسانی که وجود داشته اند٬ زندگی شان را در اینجا سپری کرده اند. برآیند تمام خوشی ها و رنج های ما در همین نقطه جمع شده است. هزاران مذهب٬ ایدئولوژی و دکترین اقتصادی که آفرینندگانشان از صحت آنها کاملا مطمئن بوده اند٬ تمامی شکارچیان و صیادان٬ تمامی قهرمانان و بزدلان٬ تمامی آفرینندگان و ویران کنندگان تمدن٬ تمامی پادشاهان و رعایا٬ تمامی زوج های جوان عاشق٬ تمامی پدران و مادران٬ کودکان امیدوار٬ مخترعان و مکتشفان٬ تمامی معلمان اخلاق٬ تمامی سیاستمداران فاسد٬ تمامی «ابرستاره ها»٬ تمامی رهبران کبیر٬ تمامی قدیسان و گناهکاران در تاریخِ گونه ما٬ آنجا زیسته اند٬ در این ذره غبار که در فضای بیکران در مقابل اشعه خورشید شناور است. زمین ذره ای خرد در مقابل عظمت جهان است. به رودهای خون که توسط امپراطوران و ژنرال ها بر زمین جاری شده٬ البته با عظمت و فاتحانه٬ بیاندیشید. این خونریزان٬ اربابان لحظاتی از قسمت کوچکی از این نقطه بوده اند. به بی رحمی های بی پایانی که ساکنان گوشه ای از این نقطه٬ توسط ساکنان گوشه دیگر (که از این فاصله نمیتوان آنها را از هم بازشناخت) متحمل شده اند بیاندیشید٬ چقدر اینان به کشتن یکریگر مشتاقند٬ چقدر با حرارت از یکدیگر متنفرند. تمامی شکوه و جلال ما٬ تمامی حس خود مهم بینی بی پایان ما٬ توهم اینکه ما دارای موقعیتی ممتاز در پهنه گیتی هستیم٬ به واسطه این عکس به چالش کشیده می شود. سیاره ما لکه ای گم شده در تاریکی کهکشانهاست. در این تیرگی و عظمت بی پایان٬ هیچ نشانه ای از اینکه کمکی از جایی میرسد تا ما را از شر خودمان در امان نگاه دارد٬ دیده نمی شود.
زمین تنها جای شناخته شده است که قابلیت زیست دارد. هیچ جایی نیست٬ حداقل در آینده نزدیک که گونه بشر بتواند به آنجا مهاجرت کند. مشاهدات٬ بله٬ استقرار٬ هنوز نه. خوشتان بیاید یا نه٬ زمین تنها جایی است که می توانیم روی پای مان بایستیم. گفته شده که فضانوردی تجربه ای است شخصیت ساز که فرد را فروتن می سازد. شاید هیچ تصویری بهتر از این٬ غرور ابلهانه و نابخردانه نوع بشر را در دنیای کوچکش به نمایش نگذارد. برای من٬ این تصویر تاکیدی است بر مسئولیت ما در جهت برخورد مهربانانه تر ما با یکدیگر٬ و سعی در گرامی داشتن و حفظ کردن این نقطه آبی کمرنگ٬ تنها خانه ای که تاکنون شناخته ایم.  

bargerefteh aaz www.p30download.com